روی بنمای

سراپا اگر زرد و پژمرده ایمولی دل به پاییز نسپرده ایمچو گلدان خالی، لب پنجرهپُر از خاطرات ترک خورده ایماگر داغ دل بود، ما دیده ایماگر خون دل بود، ما خورده ایماگر دل دلیل است، آورده ایماگر داغ شرط است، ما برده ایماگر دشنه ی دشمنان، گردنیم!اگر خنجر دوستان، گرده ایم!گواهی بخواهید، اینک گواه:همین زخم هایی که نشمرده ایم!دلی سربلند و سری سر به زیراز این دست عمری به سر برده ایمقیصر امین پور بخوانید...

خیز و در کاسه زر آب طربناک اندازپیشتر زان که شود کاسه سر خاک اندازعاقبت منزل ما وادی خاموشان استحالیا غلغله در گنبد افلاک اندازچشم آلوده نظر از رخ جانان دور استبر رخ او نظر از آینه پاک اندازبه سر سبز تو ای سرو که گر خاک شومناز از سر بنه و سایه بر این خاک اندازدل ما را که ز مار سر زلف تو بخستاز لب خود به شفاخانه تریاک اندازملک این مزرعه دانی که ثباتی ندهدآتشی از جگر جام در املاک اندازغسل در اشک زدم کاهل طریقت گویندپاک شو اول و پس دیده بر آن پاک اندازیا رب آن زاهد خودبین که بجز عیب ندیددود آهیش در آیینه ادراک اندازچون گل از نکهت او جامه قبا کن حافظوین قبا در ره آن قامت چالاک اندازحافظ بخوانید...

شعرهاي من چشم دارندحتي چشم هاي شعرم راکه مي بندمتو بر کلماتم راه مي افتيو مي رقصيخواب هم که باشمصداي تق تق کفش هاتدر سرسراي خوابم مي پيچدکور که نيستمگل قشنگمآمدنت را تماشا مي کنمو اين لبخند براي توستعباس معروفي بخوانید...

شادي داشتنتشادي بغل کردن سازي ستکه درست نمي شناسمشدرست مي نوازمشنت به نتنفس در نفستو از همه جا شروع مي شويو من هربار بداهه مي نوازمتاز هر جاي تنتسبز آبي کبود منلم بده ، رها کن خودت راآب شو در آغوشممثل عطر ياس فراگيرم شوبگذار يادت بگيرمعباس معروفيپی نوشت: عباس معروفی هم جاودانه شد.... بخوانید...

گفتی که در چه کاری با تو چه کار ماند               کاری که بیتو گیرم والله که زار ماندگر خمر خلد نوشم با جامهای زرین               جمله صداع گردد جمله خمار مانددر کارگاه عشقت بیتو هر آنچ بافم       ...

بهترین فصل! تو ای تازه بهار! غصه ها را ببر امید بیارخبر از لحظه ی دیدار بده خبر از آمدن و ماندن یارباز کن پنجره ها را به نسیم پاک کن سینه ی ما را ز غبارای که...

به من قفس شدی ای فاصله به فرسنگی هم ای زمانه ی پُر از هزار و یکرنگی برای ماهی زنده به شوق آب زلال یکی ست مردن و مردابهای خرچنگی ...

گر چه نزنی جز به تصور پر و بالیزیباتر از آنی تو که گنجی به خیالی گاهی به حوالی ِ دلم از تو شنیدمگر چه تو نباشی به حوالی ِ حوالی!...

بوی بهشت می شنوم از صدای تونازکتر از گُل است گُلِ گونه های توای در طنین نبض تو آهنگ قلب منای بوی هر چه گل، نفس آشنای توای صورت تو آیه و آیینه ی خداحقا که هیچ نقص ندارد خدای توصد کهکشان ستاره و هفت آسم...

در ازل پرتو حسنت ز تجلی دم زد عشق پیدا شد و آتش به همه عالم زد جلوهای کرد رخت دید ملک عشق نداشت عین آتش شد از این غیرت و بر آدم زد عقل میخواست کز آن شعله ...

ای جماعت و! راز هستی و را به رویی و خوب و زیبا و دیده و ام آنچه پنهان از فلاطون بوده من بلوا و پیدا دیده ام آن که می گوید که جان از یک جهانِ آسمانی آمده راست می گوید که من جان را در آن چشمان شهلا دیده ام در ک...

من خسته چون ندارم نفسی قرار بیتوبه کدام دل صبوری کنم ای نگار بیتوره صبر چون گزینم من دل به باد دادهکه به هیچ وجه جانم نکند قرار بیتوصنما به خاک پایت که به کنج بیت احزانبه ضرورتم نشیند نه به اختیار بیتواگرم به سوی دوزخ ببرند باز خوش خوشبروم ولی به جنت نکنم گذار بیتونفسی به بوی وصلت زدنم بهست جاناکه چنین بماند عمری من دلفکار بیتوتو گمان مبر که سعدی به تو...

  گر از این منزل ویران به سوی خانه روم ...

گر از این منزل ویران به سوی خانه روم دگر آن جا که روم عاقل و فرزانه روم زین سفر گر به سلامت به وطن بازرسم نذر کردم که هم از راه به میخانه روم تا بگویم که چه کشفم شد از این سیر و سلوک به در صومعه با بربط و...

بگذر شبی به خلوت این همنشین درد تا شرح آن دهم که غمت با دلم چه کرد خون میرود نهفته از این زخم اندرون ماندم خموش و آه ، که فریاد داشت ، درد این طرفه بین که با همه سیل بلا که ریخت داغ محبت تو به دلها نگشت سرد من برنخیزم از سر راه وفای تو از هستیام اگرچه برانگیختند گرد روزی که جان فدا کنمت ، باورت شود دردا که جز به مرگ...

بگذر شبی به خلوت این همنشین درد تا شرح آن دهم که غمت با دلم چه کرد خون میرود نهفته از این زخم اندرون ماندم خموش و آه ، که فریاد داشت ، درد این طرفه بین که با همه سیل بلا که ریخت داغ محبت تو به دلها نگشت سرد من برنخیزم از سر راه وفای تو ...

به من ای عشق نشانی بده از هستِ خودم به تو سوگند تویی آن من ِ در دستِ خودم تو خودِِ برتر من را که به من بخشیدی دل بریدم به همان دم ز خودِ پستِ خودم در موِستان تو پیوسته از آن ســـرمستم تا نباشم به دمی غــافل و پیوستِ خودم کوچه سار و گــذرِ رَستن و وار...

بوی باران ، بوی سبزه ، بوی خاک شاخه های شسته ، باران خورده ، پاک آسمان آبی و ابر سپید برگهای سبز بید عطر نرگس ، رقص باد نغمه و بانگ پرستوهای شاد خلوت گرم کبوترهای مست نرم نرمک میرسد اینک بهار خوش بحالِ روزگار خوش بحالِ چشمه ها و دشتها خوش بحالِ دان...

من از خزان به بهار از عطش به آب رسیدم من از سیاهترین شب به آفتاب رسیدم هم از خمار رهیدم٬ هم از فریب گذشتم که از سراب به دریایی از شراب رسیدم به جانب تو زدم نقبی از درون سیاهی به جلوهی تو٬ به خورشید ب...

آمده ام کــــه باورت بیشتر از همیشه ها سر بکشم به سرکشی مثل شراب پیشه ها آمده ام به باغ دل تا که به بوی عشق تو بشکفم و برویم از شاخه و ساق و ریشه ها تنگِ تن ِ نگـــاهِ تو با تن ِ باورم خـوشا سنگ پراند ...