به جز تو حرف تو با کس نمی توانم زد....

به من قفس شدی ای فاصله به فرسنگی
هم ای زمانه ی پُر از هزار و یکرنگی

برای ماهی زنده به شوق آب زلال
یکی ست مردن و مردابهای خرچنگی

به جز سراب چه باشد خیال دیدن تو
به جاده ی سر و ته گم به کام دلتنگی

به حالِ آینه ی طاقچه نشین ِ خیال
چه فرق بین غبارست و پاره ی سنگی

گسست زخمه ی رفتن چوبرگ از شاخه
شنیده می شود از برنگشتن آهنگی

به جز تو حرف تو با کس نمی توانم نیلوبلاگ زد
که غیرتم بکُشد گر کشم چنین ننگی

بهرام باعزت