دنیای بی حد و مرز حسرتم
پُر است از هوای تو
و حرفِ هوای تو
هنوز الفبای نفس کشیدن است
کاش اندازه ی تصورم بودی
تا تصویرت را بر بوم باورم نقش می زدم
و در این قحط سال زیبایی و تماشا
با قلموی نگاه
نقش تماشا را
حماسه ای به زیبایی ِ قامتت می کشیدم
بهرام باعزت
برچسب:
نویسنده: محمد نوروزی