تو همان گفته ی ناگفته محالی به چه روی؟

با دل و جــــــان و نگاهم تو خیالی به چه روی؟

بهر هفتاد و دو ملـت تو سوالی به چــــــه روی؟

از تو گفتند و بگوئیــــــــــــــم و بگویند ولــــــی

تو همــــــــان گفته ی ناگفته محالی به چه روی؟

تند راندی، ز بهشــــــــــــــــتِ رُخت آدم واماند

جای حوّای تو زین قافله خالــــــی به چه روی؟!

می درَد پرده ی اسرارم از آن صاحــــــبِ غیب

کــــز پس پرده چه پروازی و بالی؟به چه روی؟

اشکم از چشم تو تحریک شـــــــد و جان بگداخت

ورنه بی چشم تو جان را چه ملالی؟به چه روی؟

از می چشم تو جامی کــــــــــــــــــه ازل پیمودم

هوش من رفت و رود باز به حالـی به چه روی؟

واپسین دیدنت از دســـــــــــــــــت بشد وقتِ ازل

چون به جامی نزنم نقش ِ غزالی؟ به چه روی؟

تا کـــــــــــــــــــه از معنی ِ هستی ِ تو آگاه شوم

نکنم پیشه ی مستی به مجـــــــــالی به چه روی؟

استاد بهرام باعزت