شب همه شب بی تو دل ، آه و نوا مي كند...

شب همه شــب بي تو دل آه و نوا مي كند

كــاش بداني كــه او بي تو چه ها مي كند

بوي كسـي مي رسد هر دم از اين رهگذر

هـر نفسش برجگـــر سر زده جا مي كند

تند مـــران ســاربان زانكـــه دلــي درقفا

هست كه با روي دوست نشوونما مي كند

گـــــر دلـم از سوختن سر دهـد آوا به پا!

دامنت از آتـشـــي تر كــه به پا مي كند

اهل دل است آنكه اوخون جگر مي خورد

اهل گِل اسـت آنكه اوسعي صفــا مي كند

حادثه ي من چوهست تيتربه اخبارِ دوست

ســــــوته دلان نامِ من حــادثه سا مي كند

هســـت درونم كســــي رايحه ي سوز را

گــرچه خمـوشم من او داد و هوا مي كند

بسته ي مـوي تو را كامگهي گركه هست

خنجر مـژگان كه اوست كام روا مي كند

نازِ تو اي نازنين گفته كـــــــه جـانم ستد

كـي مگـرت عشوه بر وعده وفا مي كند؟

آتشِ دل سينه ســــوخت اي نفسِ يار خيز

هــــــــر نفسي غيـــر تو نفحه ادا مي كند

حاسبِ ابروي تو تا به جگــــر مي رسد

ناســــره اش از ســـــره ديده جدا مي كند

عمــرِِبه مـــو بسته ام با تو به سر گر شود

كــارم از اين بستگــي موي تو وا مي كند

اين دم آخـــــــر بيا بر ســـر آن عاشقـي

كـــه همـه عمرعابدي بر تو خدا مي كند

استاد بهرام باعزت