پرستار

شب از شبهای پاییزیست.
از آن همدرد و با من مهربان شبهای اشک آور،
ملول و خستهدل، گریان و طولانی.
شبی که در گمانم من که آیا بر شبم گرید، چنین همدرد،
و یا بر بامدادم گرید، از من نیز پنهانی.

من این میگویم و دنباله دارد شب.

خموش و مهربان با من
به کردار پرستار وی سیه پوشیده پیشاپیش، دل برکنده از بیمار،
نشسته در کنارم، اشک بارد شب.
من این میگویم و دنباله دارد شب.

اخوان ثالث